zaterdag 6 november 2010

Stilstaan

We zijn tien. Tien vrouwen inmiddels
middelbaar. Het gehate woord
Tien zusterlijk geboren in 1982
Uiteengestoven, anders en steeds weer samen
Dit weekend stond de tijd stil in Antwerpen
alsof we jong zijn
Wij stonden ook monddicht
Keken door de muur
naar het gedicht van de dichter
des vaderlands, zwart op wit geschreven
met, voor en door armen.

Arm zijn niet alleen degenen die gebrek hebben aan geld.

Ramsey Nasr tekende het op in 2005 op de wand van de Antwerpse sociale dienst, het OCMW. Dank aan de dichter.




Een minimum




lees me dan

luister dan zacht



ik ben de muur
en muurvaste man


jarenlang zitten
mijn lief en ik stil



tegen dit plafond

van gitzwarte kas



en vanaf ons vel

begint de bodem



en daar is geen rek

om haar te omarmen



zij zit ertussen

ik zit eronder



en ja ik heb niks

jazeker ik ben niks



maar godmiljaar

ik kan overleven



ik knok tot nu

de jaren rond

van beens af aan

tot aan mijn dood

zal ik tegen u

dit plafond

en alle ogen

in uw mond

opknokken



ik zal uit mijn pree

tevoorschijn komen



meewandelen onder haar

met mijn kansarme zon



en rondbazuinen



hier staan wij

klein en fier



lijk een mens

op een plein



en ik zou met u niet willen ruilen

ik zou er geld voor willen geven



om net als u

mezelf te zijn

###

Geen opmerkingen:

Een reactie posten